راه نيست و يا مراد شريعت است كه پيامبر بزرگ با اعمالش معانى و كيفيّت اجراى آن را تعليم داد ، يا مرادْ زمينه سازى براى علم يقينى است كه آن علم دين است و علم دين عبارت است از مبانى اعتقادى و اخلاقى و عملى و معارف الهيّه . بعضى فرموده‌اند : حكمت عبارت از تشبّه به حقّ است و پيامبر معلّم اين تشبّه ، چنان كه خود فرمود و نيز عملًا نشان داد : تَخَلَّقُوا بِأخْلاقِ اللّهِ . به اخلاق الهى آراسته شويد . برخى فرموده‌اند : حكمت عبارت است از معارف حقّه كه آثارش در همهء امور حيات و زندگى ظاهر مىشود . آن كه حكيم است دنيا برايش محلّ لهو و لعب و زينت و تفاخر و تكاثر در مال و اولاد نيست ، بلكه دنيا براى او جايى است كه همه نوع وسايل ترقّى و تنبّه و رشد و كمال در آن قرار دارد و آدمى مىتواند با به كارگيرى صحيح نعمت‌ها شالودهء سعادت ابدى خود را در آن پى ريزى نمايد . خلاصهء كلام آن كه : خداوند حكيم ، قرآن حكيم را بر پيامبر حكيم نازل كرد تا از جامعهء گمراه و امّت جاهلى ، جامعه و امّتى حكيم بسازد . پيروى از پيامبر در قرآن قرآن مجيد پس از نشان دادن چهرهء ملكوتى و با عظمت و الهى محمّد صلى الله عليه و آله و بيان اهداف رسالت آن حضرت ، جهت تأمين سعادت دنيا و آخرت مردم ، اصرار و پافشارى عجيبى بر اطاعت و متابعت و پيروى از حضرت دارد : قُلْ أَطِيعُوا اللّهَ وَالرَّسُولَ فَإِن تَوَلَّوا فَإِنَّ اللّهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ » « 1 » بگو : از خدا و پيامبر اطاعت كنيد . پس اگر روى گردانيدند [ بدانند كه ] يقيناً

--> ( 1 ) - آل عمران ( 3 ) : 32 .